University of Isfahan Linguistic Research in the Holy Quran 2821-0735 11 1 2022 07 01 Similarities and differences between six structural patterns in examining the coherence of the text of the Qur'an نقاط اشتراک و افتراق شش الگوی ساختارشناسانه در بررسی انسجام متن قرآن 1 20 26567 10.22108/nrgs.2022.129115.1662 EN Sajedeh Nabaei Ph.D. Student, Department of Quranic studies and Hadith, Faculty of Theology, Alzahra University, Tehran, Iran Soheila Jalali Kondori Associate Professor, Department of Quranic studies and Hadith, Faculty of Theology, Alzahra University, Tehran, Iran. 0000-0001-7138-3676 Nosrat Nilsaz Associate Professor, Department of Quranic studies and Hadith, Faculty of literature and human sciences, Tarbiat Modares University, Tehran, Iran Journal Article 2021 07 18 The analysis of the cohesion and coherence of the text of the Qur'an based on structural patterns is one of the new approaches in the study of Quranic sciences, although, paying attention to the order and appropriateness of the divine word in Islamic studies has a long history and it goes back to the first centuries of the advent of Islam. Among these, six patterns have been more successful named after their designers. Most of these patterns belong to researchers of Quranic sciences and are designed specifically to discover the appropriateness of the divine word, and only Halliday and Hasan’s pattern is general and applicable to other texts. The purpose of this study is to investigate and introduce the similarities and differences of these patterns from three aspects of intellectual foundations, the coherence discovery method and the components in question. To achieve this goal, the method of comparing the mentioned patterns and the descriptive-analytical approach have been used. The greatest manifestation of the difference between these patterns is in the components in question; components, many of which have been the focus of Quranic scholars in the distant past. The most manifestation of patterns` similarities in the context of the surah is to pay attention to the formal elements along with the content elements and to consider the theory of coherence along with the theory of cohesion, as well as their presuppositions for the appropriateness and harmony of the Quran, especially the short Mecca suras. Of course, the result of the structural study of all patterns is the discovery and demonstration of the appropriateness of the divine word. اثبات انسجام و پیوستگی متن قرآن بر مبنای الگوهای ساختارشناسانه از رویکردهای نوین در مطالعات علوم ‌قرآنی است؛ گرچه توجه به نظم‌القرآن و تناسب آیات و سوره‌ها در مطالعات اسلامی پیشینه‌ای دیرینه دارد و به قرون اولیّه ظهور اسلام باز می‌گردد. در میان الگو‌های ساختار‌شناسانه شش الگو از اقبال بیشتری برخوردار بوده‌ که به نام طراحان آن نام‌گذاری شده است. غالب این الگو‌ها به‌ویژه برای کشف تناسب کلام الهی در قرآن طراحی شده‌اند و از میان آنها تنها الگوی هالیدی و حسن عمومیّت دارد و ‌انطباق‌پذیر بر متون دیگر است. هدف پژوهش حاضر، بررسی و معرفی نقاط اشتراک و افتراق این الگوها از سه جنبه مبانی فکری، روش کشف انسجام و مؤلفه‌های درخور ‌توجه است. برای نیل به این هدف، از روش مقایسۀ الگو‌های یاد‌شده و رویکرد توصیفی‌تحلیلی استفاده شده است. بیشترین نمود اختلاف الگوها در مؤلفه‌های مدّ‌نظر است که بسیاری از آنها در گذشته‌های دور محل ‌توجه دانشمندان علوم ‌قرآنی بوده است. بیشترین نمودِ اشتراک الگو‌ها در سیاق‌بندی سوره، توجه به عناصر شکلی به‌ همراه عناصر محتوایی و در نظر گرفتن نظریۀ پیوستگی به ‌همراه نظریۀ انسجام و همچنین، پیش‌فرض آنها نسبت به انسجام و هماهنگی سور مکّی قرآن است؛ البته نتیجۀ تلاش‌های ساختارشناسانۀ همۀ الگوها، نمایش تناسب کلام الهی است. https://nrgs.ui.ac.ir/article_26567_b2f594e03b8bca279099713851d50e2f.pdf

University of Isfahan Linguistic Research in the Holy Quran 2821-0735 11 1 2022 07 01 The Semantics of the word “Rijs” in the Holy Qurān Based on Syntagmatic and Paradigmatic Relations معناشناسی واژۀ «رجس» در قرآن کریم با تأکید بر روابط هم‌نشینی و جانشینی 21 42 26705 10.22108/nrgs.2022.131724.1732 EN Muhammad Mustafaei Assistant Professor, Department of Quran and Hadith Studies, College of Theology and Islamic Studies, The University of Hakim Sabzevari, Sabzevar, Iran Ghlamreza Raeisian Associate Professor, Department of Koranic Studies, Faculty of Theology, Ferdowsi University of Mashhad, Mashhad, Iran Hojatallh Hokmabadi PhD in Quranic and Hadith Sciences, Ferdowsi University of Mashhad, Mashhad, Iran Journal Article 2021 12 07 Achieving the correct meaning of Qur'anic words is the basis of interpretation, the perfection of which is done by analyzing the meaning of words in the context of verses and accessing the semantic network of words. The word "Rijs" is one of the moral words in the Holy Quran which is mentioned 10 times in 9 verses, including the important verse on purification (Ahzab: 33). The present study, after exploring the main meaning of Rijs and the meanings derived from it, extracts the Syntax and Paradigm concepts of Rijs in the Qur'an based on the semantic method. The main meaning of Rijs is movement, tremor, anxiety and widespread (bad smell or loud and annoying sound) that causes hatred and distance. Examining the semantic relations of Rijs in the verses of the Qur'an, it becomes clear that the most important syntaxes of Rijs with the complementary relation are the words "qad waqa’a", "min rabbikum", "allâh", "yaj­’alu", "maī­tatan", "daman mas­fūḥan", "laḥ­ma xinzīrin", "liyuð­hiba", "Faj­tanibu", "al­xam­ru", "al­maī­siru", "al­anṣābu", "al­az­lāmu", "Fa a’­riḍū", "fazādat­hum". Rijs on the axis of succession with words such as "al­qaūl" (sentence to torment), "arrijz", "aẓẓann", "al­muš­rikūn", "aš­šaī­ṭān" has a relative synonymy; So that each of them is one of the examples of Rijs as well. The comprehensive aspect of the meanings of Rijs in the Qur'an is "distance", which is manifested in a distance from divine mercy, faith and purity. By bestowing infallibility on the Ahl al-Bayt (AS), God protected them from all kinds of Rijs which was the ground for turning away from the faith. دستیابی به معنای درست مفردات قرآنی اساس تفسیر است که کمال آن، با تحلیل معنای واژگان در سیاق آیات و دستیابی به شبکه معنایی کلمات صورت می‌گیرد. واژۀ «رجس» یکی از کلمات ارزشی در قرآن کریم است که 10 بار و در 9 آیه ازجمله در آیه مهم تطهیر (احزاب: 33) آمده است. پژوهش حاضر پس از بررسی در معنای اصلی «رجس» و معانی برآمده از آن، براساس روش معناشناسی به استخراج مفاهیم هم‌نشین و جانشین «رجس» در قرآن می‌پردازد. معنای اصلی «رجس»، حرکت، لرزش، اضطراب و شیوع تند و گسترده (بوی بد یا صدای بلند و آزاردهنده) است که باعث تنفر و دوری می‌شود. با بررسی روابط معنایی «رجس» در آیات قرآن روشن می‌شود مهم‌ترین هم‌نشین‌های «رجس» با رابطۀ مکملی، الفاظ «قَدْ وَقَعَ»، «من رَّبِّکُمْ»، «اللّهُ»، «یجْعَلُ»، «مَیْتَةً»، «دَمًا مَّسْفُوحًا»، «لَحْمَ خِنزِیرٍ»، «لِیُذْهِبَ»، «فَاجْتَنِبُوا»، «الْخَمْرُ»، «الْمَیْسِرُ»، «الأَنصَابُ»، «الأَزْلاَمُ»، «فَأَعْرِضُواْ» و «فَزَادَتْهُمْ» است. رجس بر محور جانشینی با واژگانی چون «القول» (حکم به عذاب)، «الرِجز»، «الظنّ»، «المشرکون» و «الشیطان» دارای هم‌معنایی نسبی است؛ به ‌طوری که هر کدام از آنها یکی از مصادیق «رجس» نیز محسوب می‌شوند. وجه جامع معانی «رجس» در قرآن، «دوری» است که در دوری از رحمت الهی، ایمان و طهارت نمودار می‌شود. خداوند با موهبت عصمت به اهل بیت(ع)، آنها را از همۀ انواع «رجس» (زمینه‌ساز دوری از ایمان) مصون داشت. https://nrgs.ui.ac.ir/article_26705_c4f9e30dd222170099de65ef2332d8ed.pdf

University of Isfahan Linguistic Research in the Holy Quran 2821-0735 11 1 2022 06 22 Analysis of the Ideational Metafunction Processes in Surahs “Al-Waqi’ah” and “Al-Qiyamat” تحلیل فرایندهای فرانقش اندیشگانی در سوره‌های «واقعه» و «قیامت» 43 58 26728 10.22108/nrgs.2022.127336.1627 EN Fatemeh Kazemi PhD in Arabic Language and Literature at Allama Tabatabai University, Tehran, Iran Morteza Zare Beromi Assistant professor, Arabic Language Translation, Faculty of Humanities, Damghan University, Iran Journal Article 2021 02 25 Halliday’s theory of Systemic functional grammar reflects the world in language and analyzes this world in the context of language. Halliday divides the way we use language into three different metafunctions: The ideational metafunction, the interpersonal metafunction, and the textual metafunction. The ideational metafunction is considered in this research which is divided into empirical and logical components. In the experimental process, simple clauses are analyzed, and in the logical process, compound clauses are analyzed. The clause in ideational metafunction is divided into three components: process, participants, and circumstances. Processes are divided into two main and sub-categories and each has three sub-sections. The main processes are material, mental, and relational and sub-processes are behavioral, verbal, and existential. In the present study, ideational metafunction evaluation was considered in Surahs “Al-Waqi’ah” and “Al-Qiyamat” and the processes used in these Surahs and the repetition of each of these processes were discussed so that the aspects of resurrection are known in these Surahs. The research findings showed that the material process has been used in these Surahs more than other processes. The increase in this process emphasizes the occurrence of resurrection and it has given an objective aspect to this event. رویکرد نقش‌گرای نظام‌مند هلیدی به بازنمایی جهان در زبان می‌پردازد و در این راستا نگره‌های ویژۀ خود را مطرح می‌کند؛ برای مثال، معنا در این نظریه محصول سه فرانقش اندیشگانی، بینافردی و متنی است که هر سه هم‌زمان و به یک میزان، به معنای پیام کمک می‌کنند. فرانقش اندیشگانی به دو فرانقش تجربی و منطقی تقسیم می‌شود. در فرانقش تجربی، بندهای مفرد و در فرانقش منطقی بندهای مرکب تحلیل می‌شوند. بند ازنظر فرانقش اندیشگانی به سه بخش تقسیم می‌شود: فرایند، مشارک و عنصر حاشیه‌ای. فرایندها به دو گروه اصلی و فرعی تقسیم می‌شوند و هر کدام سه زیر بخش دارند؛ اصلی‌ها: مادی، ذهنی، رابطه‌ای. فرعی‌ها: رفتاری، کلامی و وجودی. در پژوهش حاضر، ارزیابی فرانقش اندیشگانی در سوره‌های «واقعه» و «قیامت» مدنظر بود و فرایندهای به‌کاررفته در این دو سوره و بسامد حضور هر یک از این فرایندها به بحث گذارده شد تا ابعاد رستاخیز در این سوره‌ها معلوم شود. یافته‌های پژوهش نشان دادند فرایند مادی در این دو سوره بیش از سایر فرایندها به کار رفته است؛ فزونی این فرایند به‌صورت ملموس، بر وقوع کنش، یعنی قیامت تأکید دارد و به آن عینیت می‌بخشد. https://nrgs.ui.ac.ir/article_26728_fca7e5a7e16a9d5a6518cdfe54e187d5.pdf

University of Isfahan Linguistic Research in the Holy Quran 2821-0735 11 1 2022 07 01 The Linguistic Analysis of the Final Verses of Surah al-Ḥamd with Special Emphasis on the Qur'anic Metaphor "Religious Life as a Journey" تحلیل زبان‌شناختی از آیات پایانی سوره مبارکه حمد بر مبنای استعاره قرآنی «حیات دینی به‌مثابۀ سفر» 59 80 26958 10.22108/nrgs.2022.132530.1749 EN Mahmoud Karimi Associate Professor, Quran and Hadith Imam Sadiq University, Tehran, Iran Muhammad Hassan Shirzad Ph. D. in Quran and Hadith Studies, Imam Sadiq University, Tehran, Iran Mohammad Hossein Shirzad Ph. D. in Quran and Hadith Studies, Imam Sadiq University, Tehran, Iran Journal Article 2022 01 30 The Holy Qur'an has repeatedly used metaphors made from concepts that are related to the institution of transportation and its components in the context of revelation. The main example of these kinds of metaphors occurs in the final verses of Surah al-Ḥamd, in which the religious life of human beings is considered as a movement or travel. Providing a linguistic analysis, the present research is an attempt to (A) study the metaphors of Q. 1:6-7, and (B) reinterpret the Qur'anic concepts based upon Semitic etymology. This study shows that the Qur'anic phrase "al-Ṣirāṭ al-Mustaqīm" refers to the paved way with intermediate stops, which, as a result, make it easy for travelers to navigate. Moreover, this study reveals that contrary to the prevalent exegetical views, the last verse of Surah al-Ḥamd refers to the three different types of travelers on the path of guidance metaphorically. قرآن کریم بارها از استعاره‌هایی بهره برده است که با الهام از نهاد حمل‌ونقل و مؤلّفه‌های تشکیل‌دهندۀ آن در بافت نزول سامان یافته‌اند. آن کلان‌استعاره که مبنایی برای ساختِ دیگر استعاره‌ها در این حوزه قرار گرفته، صورت‌بندیِ حیات دینیِ انسان بر مبنای جابجایی و سفر است که اصلی‌ترین نمونۀ آن در آیات پایانی سوره مبارکه حمد دیده می‌شود. این پژوهش با هدفِ ارائۀ تحلیلی زبان‌شناختی از آیات شریفه حمد/6-7 کوشیده است با رویکرد ریشه‌شناسی سامی، به بازتفسیر مفاهیمِ به‌کاررفته در این آیات همّت گمارد و استعارۀ ساخت‌یافته در آن را به بحث گذارد. این مطالعه نشان می‌دهد «صراط مستقیم» در بافت نزول، اشاره به راههای روسازی‌شده و برخوردار از منزلگاههای بین‌راهی دارد که درنتیجه، پیمایشِ آن را برای مسافران سهل می‌سازد. همچنین، این مطالعه نشان می‌دهد برخلافِ دیدگاههای تفسیری رایج، آیه پایانی سوره مبارکه حمد، زبانِ استعاره را به خدمت گرفته و سه وضعیتِ گوناگونِ مسافران در جادۀ هدایت را به تصویر کشیده است. https://nrgs.ui.ac.ir/article_26958_d295f174aa4a4cf3b1c227842f1dc7cb.pdf

University of Isfahan Linguistic Research in the Holy Quran 2821-0735 11 1 2022 07 01 Validation of the Central Meaning and Its Effectiveness in the Interpretation of the Holy Quran اعتبارسنجی معنای محوری و کارآمدی آن در تفسیر قرآن کریم 81 110 27134 10.22108/nrgs.2022.131672.1729 EN Mohammad Ali Kazemi Tababr Assistant Professor of Theology, Farhangian University, Tehran, Iran Bi Bi Zeinab Hosseini Associate Professor, Department of Theology, Farhangian University, Tehran, Iran Abolfazl Alishai Associate Professor, Department of Theology, Farhangian University, Tehran, Iran Journal Article 2021 11 28 One way to access the meaning of words is to discover the pivotal meaning that is done by etymology. Etymology has been used here and there since the second century AH to explain the pivotal meanings of the Holy Qur'anic vocabulary in interpretation efforts; however, this method is mostly used in interpretation when there is a Kalām problem. Using a single pivotal meaning to understand the meanings of words in interpretation, as a common way, can solve many of the difficulties of interpretation and lead to knowledge production. This research, first, intends to define the pivotal meaning and ways to achieve it and second, to validate this method in understanding the terms of the Holy Qur'an. A study of the foundations and evidence of the authority of the apparent meaning of the words of the Holy Qur'an and the literal meaning shows the validity and authority of this method in terms of understanding the terms and its effectiveness in interpretation. یکی از راههای دسترسی به معنای واژگان، کشف معنای محوری است که با استفاده از ریشه‌شناسی فراهم می‌شود. استفاده از دانش اشتقاق یا همان ریشه‌شناسی، از قرن دوم هجری تا قرن حاضر، برای تبیین معانی محوری واژگان قرآن کریم، در تفاسیر به‌صورت پراکنده استفاده می‌شده است؛ اما این روش بیشتر زمانی در تفاسیر به کار رفته که مشکلی کلامی وجود داشته است. استفاده از معنای محوری واحد برای فهم معانی واژگان در تفسیر، به‌مثابۀ روشی رایج می‌تواند سبب حل بسیاری از دشواری‌های تفسیر و تولید علم شود. آنچه این پژوهش، بدان اختصاص یافته، نخست، ارائه تعریفی از معنای محوری و راههای دستیابی به آن و دوم، اعتبارسنجی این روش در فهم مفردات قرآن کریم است. بررسی مبانی و ادله حجیت ظواهر الفاظ قرآن کریم و قول لغوی، نشان‌دهندۀ اعتبار و حجیت این روش در فهم مفردات و کارآمدی آن در تفسیر است. https://nrgs.ui.ac.ir/article_27134_08487456d29ca38af892b56a13c01318.pdf

University of Isfahan Linguistic Research in the Holy Quran 2821-0735 11 1 2022 07 01 Typology of commentary additions in the translation of "Ali Mishkini" with a critical approach (a case study of Surah Al-Rahman) گونه‌شناسی افزوده‌های تفسیری در ترجمه «علی مشکینی» با رویکرد انتقادی (موردکاوی سوره الرحمن) 111 126 27178 10.22108/nrgs.2022.133432.1772 EN Sara Heydari Phd student of Quranic and Hadith Sciences, Allameh Tabatabai University, Tehran, Iran Ali Mohammad Mirjalili Department of Qur&rsquoan and Hadith Sciences, University of Meybod, Yazd, Iran Mahdi Esmaeili Sadr Abadi Department of Qur&rsquoan and Hadith Sciences, Rafsanjan, Krman, Iran Journal Article 2022 05 07 Commentary additions are among the necessary supplies of every translator; because in some cases the literal translation of the Qur'an does not convey the full meaning of the verse and the deep concepts of the divine word are not conveyed to the reader, so the translators are sometimes forced to add additions to the translation text to clarify the meaning and structure of the translated text well. Among the contemporary Persian translations of the Holy Qur'an, in which commentary additions have a special place is the commentary translation of "Ali Mishkini". This research aims to investigate and analyze the types of commentary additions in Mishkini's translation of Surah "Al-Rahman" using the method of critical analysis. Investigations show that although the translator has tried to provide the reader with better communication with the verses of the Word of Revelation by adding commentary, there have been some slips. The types of interpretative additions, with a critical approach, in Mishkini translation, can be found in the fields of referencing the translation of the words of the verse to the following verses, considering the Qur'anic words and propositions exclusive, using the assumptions of experimental sciences in the translation of the verses, stating specific examples of the verses, not paying attention to the rules of the Arabic language, such as the rule of "Taghlib", the use of some esoteric interpretations in the translation of verses, etc. افزوده‌های تفسیری ازجمله لوازم مورد نیاز هر مترجم است؛ زیرا در برخی موارد، ترجمه واژگانی قرآن، افادۀ کامل معنای آیه را نمی‌کند و مفاهیم عمیق کلام الهی به خواننده منتقل نمی‌شود؛ بنابراین، مترجمان ناچارند گاهی افزوده‌هایی به متن ترجمه اضافه کنند تا شفاف‌سازی معنایی و ساختاری متن ترجمه‌شده به‌خوبی انجام شود. ازجمله ترجمه‌های فارسی معاصر قرآن کریم که در آن افزوده‌های تفسیری جایگاه ویژه‌ای دارد، ترجمه تفسیری «علی مشکینی» است. این پژوهش درصدد است با استفاده از روش تحلیل انتقادی، گونه‌های افزوده‌های تفسیری را در ترجمه مشکینی از سوره «الرحمن» بررسی و تحلیل کند. بررسی‌ها نشان دادند هرچند مترجم تلاش کرده است تا با بیان افزوده‌های تفسیری، زمینۀ ارتباط بهتر خواننده با آیات کلام وحی را فراهم آورد، لغزش‌هایی نیز صورت گرفته است. گونه‌های افزوده‌های تفسیری با رویکرد انتقادی در ترجمۀ مشکینی، در حوزۀ ارجاع ترجمه الفاظ آیه به آیات بعدی، انحصاری‌پنداشتن الفاظ و گزاره‌های قرآنی، استفاده از پیش‌فرض‌های علوم تجربی در ترجمه آیات، بیان مصداقی خاص از آیات، بی‌توجهی به قواعد زبان عربی همانند قاعده تغلیب، استفاده از برخی از تفاسیر باطنی در ترجمه آیات و ... است. https://nrgs.ui.ac.ir/article_27178_cb8ff65fe5db1c8801ab4b6c1ffdacdf.pdf

University of Isfahan Linguistic Research in the Holy Quran 2821-0735 11 1 2022 07 01 Morphology of Joseph (AS) Story in the based on Propp Model ریخت‌شناسی داستان حضرت یوسف «ع» براساس الگوی پراپ در تفاسیر البرهان و الدر‌المنثور 127 142 27341 10.22108/nrgs.2022.130630.1694 EN Tayyaba Haji Soltani MA in Quran Sciences and Hadith, Shahed University, Tehran, Iran Sorayya Ghotbi Associate Professor of Quran Sciences and Hadith, Shahed University, Tehran, Iran Farideh Davoudi Moghadam Associate Professor of Persian Language and Literature, Shahed University, Tehran, Iran Journal Article 2021 09 19 Halliday’s theory of Systemic functional grammar reflects the world in language and analyzes this world in the context of language. Halliday divides the way we use language into three different metafunctions: The ideational metafunction, the interpersonal metafunction, and the textual metafunction. The ideational metafunction is considered in this research which is divided into empirical and logical components. In the experimental process, simple clauses are analyzed, and in the logical process, compound clauses are analyzed. The clause in ideational metafunction is divided into three components: process, participants, and circumstances. Processes are divided into two main and sub-categories and each has three sub-sections. The main processes are material, mental, and relational and sub-processes are behavioral, verbal, and existential. In the present study, ideational metafunction evaluation was considered in Surahs “Al-Waqi’ah” and “Al-Qiyamat” and the processes used in these Surahs and the repetition of each of these processes were discussed so that the aspects of resurrection are known in these Surahs. The research findings showed that the material process has been used in these Surahs more than other processes. The increase in this process emphasizes the occurrence of resurrection and it has given an objective aspect to this event. روایت‌شناسی ازجمله رویکردهای نوین زبانشناسی و شیوه‌ای در نقد متون و ادبیات داستانی و روایی است که با تحلیل ساختار روایت، ضمن توصیف لایه‌های پنهان داستان، درصدد معرفی الگوهای حاکم بر روایت و اغراض نهفته در آن است. یکی از الگوهای شایان توجه در تحلیل ساختار داستان، الگوی پراپ است. پژوهش حاضر با هدف تحلیل ساختار روایت داستان حضرت یوسف(ع) براساس الگوی پراپ انجام گرفته است. روش تحقیق توصیفی‌تحلیلی است. یافته‌های تحقیق نشان دادند کنش‌ها و گزاره‌های داستان حضرت یوسف(ع) در این متون به جز دو مورد که مربوط به زمان شرارت دوم داستان و بخشیده‌شدن هر دو شریر است، با الگوی پراپ تطابق دارد. همچنین، مشخص شد خویش‌کاری‌های اصلی استخراج‌شده، مطابق با آیات قرآن است و خداوند مسیر اصلی حرکت حضرت یوسف(ع) را از کودکی تا رسیدن به وزارت مصر و تعبیر خواب او را در قرآن کریم ترسیم کرده است. به عبارت دیگر، خداوند تمام وقایع لازم برای شکل‌گیری ساختار یک متن روایی را دربارۀ این داستان در قرآن بیان کرده است. همچنین، این انطباق نشان می‌‌دهد رسیدن به کمال انسانی با گذشتن از مسیر سختی‌ها میسر می‌شود و هر حرکت و قدمی که به سوی کمال شکل گرفته، نقطۀ آغاز آن با سختی یا شرارتی است که بر حضرت یوسف(ع) وارد آمده است. https://nrgs.ui.ac.ir/article_27341_34f718ee6208329b5966280465c64118.pdf

University of Isfahan Linguistic Research in the Holy Quran 2821-0735 11 1 2022 06 22 Descriptive semantics of the two Qur'anic words Fe’al and Amal Based on Syntagmatic Relations معناشناسی توصیفی دو واژۀ قرآنی «فعل» و «عمل» با تأکید بر روابط همنشینی 143 162 27403 10.22108/nrgs.2022.133314.1770 EN Abdul-Rahim Sheikhi Dizgah PhD student in Arabic Language and Literature, Semnan University, Semnan, Iran Asghari ,Behnoosh Assistant Professor, Department of Arabic Language and Literature, Semnan University, Semnan, Iran Ali Zeighami Assistant Professor, Department of Arabic Language and Literature, Semnan University, Semnan, Iran Mehrdad Aghaei Associate Professor, Department of Arabic Language and Literature, Mohaghegh Ardabili University, Semnan, Iran Journal Article 2022 04 24 This article aims to investigate the descriptive semantics of the two words "Fe’al" and "Amal", by analyzing their syntagmatic relations in a semantic domain that aims to explain their place in the Holy Quran with the axis of companionship. One of the most important ways that are of interest to literary scholars in the science of semantics today is knowing the meaning of words in terms of syntagmatic relations; that is, by placing the words together, they obtain a special meaning. For this reason, the words that are close in meaning in Qur'an follow a specific purpose being mentioned in different and special positions. Words that are common to each other in some cases and also have differences in meaning, need to be proved. This research aims to apply the descriptive-analytical method to two words "Fe’al" and "Amal" using the syntagmatic relations which have the highest frequency in the Quranic context. First, the main meaning of these two words, which is the material meaning, is discussed based on dictionary books. Then, the Quranic usage of these two words is explained. The result is that these two words in the representation of the verses do not have the same meaning, nor can they replace one another. Therefore, the word "Fe’al" in divine conceptualization refers to influencing, creating and doing something that is intense, or fast and transitory, with or without intention and plan. For this reason, in relation to companionship, the word "Fe’al" has the most companionship relationship with the word "Allah". As a result, God uses the word "Fe’al" to describe doing His work, which He does with seriousness and speed, or to show that His desire and will affect doing something, to put the doer in the center of attention. However, the conceptualization of the word "Amal" implies doing something with continuous effort and with knowledge and discretion. For this reason, it has syntagmatic relation with "faith" and "disbelief", which are expressions of the results of good or bad deeds in a continuous manner, and as a result, the divine punishment and reward to judge human acts is shown by the word "Amal". این مقاله درصدد بررسی معناشناسی توصیفی دو واژۀ «فعل» و«عمل‌«، با تحلیل ارتباط معنایی آنها در یک حوزۀ معنایی است که با محور همنشینی قصد تبیین جایگاه آنها را در قرآن کریم دارد؛ بنابراین، ازجمله مهمترین راههایی که ادبپژوهان، امروزه در علم معناشناسی به آن توجه‌ داشتهاند، شناخت معنای واژگان از منظر همنشینی است؛ یعنی با قرارگرفتن واژه‌ها در کنار هم، معنای خاص پیدا می‌کنند؛ بدین سبب واژه‌هایی که در قرآن قریب‌المعنی هستند، از ذکر هرکدام از آنها در جایگاههای مختلف و خاص، هدف مشخصی دنبال می‌شود؛ واژه‌هایی که در برخی مصادیق با هم مشترکاند و تفاوت‌های دلالتی نیز دارند. این جستار بر آن است تا با روش توصیفیتحلیلی به بررسی دو واژۀ «فعل» و«عمل» با استفاده از رابطۀ همنشینی بپردازد که بیشترین بسامد را در سیاق قرآنی دارند. نخست به معنای اصلی این دو واژه، یعنی معنای مادی، پرداخته می‌شود، سپس تبیین این دو واژه در کاربرد قرآنی آنهاست. نتیجه حاصل اینکه این دو واژه در بازنمایی آیات نهتنها به یک معنا نبوده‌اند، هیچ‌کدام از آن‌ دو را نمیتوان جایگزین و جانشین یکدیگر قرار داد. بر این اساس، واژۀ « فعل» در مفهوم‌سازی الهی، دلالت بر تأثیرگذاری، ایجادکردن و انجام کاری دارد که به شدت یا سریع و گذرا و با قصد و نیّت یا بدون قصد و برنامه باشد؛ به همین سبب، در رابطۀ همنشینی، واژۀ «فعل» بیشترین رابطه همنشینی را با واژه «الله» دارد؛ درنتیجه، خداوند برای توصیف انجام کار خویش که با جدیّت و سرعت انجام می‌گیرد یا تأثیرگذار اصلی برای انجام هر کاری به خواست و اراده او بستگی دارد، واژه «فعل» را به کار گرفته است تا کننده کار را در کانون توجه قرار دهد؛ اما مفهوم‌سازی واژۀ «عمل» به انجام کاری دلالت می‌کند که مداوم و با علم و اختیار و به همراه تلاش و کوشش، هدفمند باشد؛ به همین سبب، واژۀ «عمل» بیشترین رابطۀ همنشینی با «ایمان» و «کفر» دارد که بیانکنندۀ انجام کارهای خوب یا بد بهصورت مستمر است و درنتیجه، محاسبه و دادن جزا و پاداش الهی نیز با «عمل» صورت می‌گیرد؛ به همین دلیل، برای نمایاندن این هدف، واژۀ «عمل» در کانون توجه قرار می‌گیرد. https://nrgs.ui.ac.ir/article_27403_f86eaf38b80ebc642baab9668620c48a.pdf

University of Isfahan Linguistic Research in the Holy Quran 2821-0735 11 1 2022 06 22 Semantic Study on Quranic Proverbs in Surah Bagara based on the Theory of Image Schemas بررسی معناشناختی مثل‌های سائرۀ سورۀ بقره براساس نظریۀ طرح‌واره‌های تصویری 163 176 27376 10.22108/nrgs.2023.133581.1777 EN Houman Nazemian Associate Prof. Arabic Language and literature. Kharazmi University, Tehran, Iran Salman Azmoon Ali Abad Ph.D. student in Arabic Language and Literature. Kharazmi University, Tehran, Iran Journal Article 2022 05 14 In modern language studies, the semantic view is one of the most practical methods of research. From the theories in this field that linguistic-literary works are studied in their beam, the theory of image schema is an image that refers to the conceptualization of abstract concepts through a structured sensory experience in the mind. Among them, proverbs are one of the most important literary fields in which many non-objective concepts have been introduced. The Holy Quran contains rich and wise Proverbs, whose examination through Johnson's theory of image schemas will clarify the mechanism of transferring abstract concepts to human perception and understanding their deep meanings. Based on this, the present research examines the Proverbs of Surah al-Baqarah, which are full of abstract concepts, using the mentioned theory. The purpose of this research is the cognitive explanation of the concepts used in the Proverbs, using the descriptive-analytical method and relying on the semantic findings. The results of this study show that volumetric schemas have the highest frequency among the types of schemas, which is more in harmony with the objectification of concepts in Proverbs. On the other hand, many important Quranic concepts such as guidance, hereafter, religion, piety, verse, patience, etc. have come in the form of volumetric schemas to be sensible and tangible for the audience and placed in the scope of human understanding. Abstract concepts are expressed in the framework of sensory experiences. These experiences cause the meaning of a specific concept to be understood in addition to lexical level, on a broader level that encompasses the specific sensory experience of that concept. در مطالعات زبان‌شناختی جدید، نگاه معناشناختی یکی از کاربردی‌ترین شیوه‌های پژوهش می‌باشد. از نظریه‌های مهم این حوزه، نظریۀ طرح‌واره‌های تصویری است که به مفهوم سازی مفاهیم انتزاعی از طریق تجربیات حسی ساختارمند در ذهن، اشاره دارد. در این میان امثال یکی از مهم‌ترین حوزه‌های ادبی است که همواره بسیاری از مفاهیم غیر عینی در آن مطرح می‌شوند. قرآن کریم امثال غنی و دقیقی را در خود جای داده است که پژوهش حاضر آن ها را در سورۀ مبارکۀ بقره با استفاده از نظریۀ مذکور و با هدف تبیین شناختی مفاهیم به کار رفته در امثال، به روش توصیفی-تحلیلی، مورد بررسی قرار داده است. نتایج حاصل از این مطالعه نشان می‌دهد که طرح-واره‌های حجمی بیشترین بسامد در میان انواع طرح‌واره‌ها را دارند که این امر با هدف عینی سازی مفاهیم در امثال هماهنگی دارد. در امثال مورد بررسی، بسیاری از مفاهیم مه در مطالعات زبانشناختی جدید، نگاه معناشناختی یکی از کاربردی‌ترین شیوه‌های پژوهش است. نظریۀ طرح‌واره‌های تصویری، یکی از نظریات معناشناختی است که به‌وسیلۀ آن آثار زبانی – ادبی بررسی می‌شوند. این نظریه به مفهوم‌سازی مفاهیم انتزاعی اشاره دارد که ازطریق تجربیات حسی ساختارمند در ذهن به وجود می‌آید. در این میان، مثل‌ها یکی از مهم‌ترین حوزه‌های ادبی است که همواره بسیاری از مفاهیم غیر عینی در آن مطرح می‌شوند. در همین راستا قرآن کریم مثل‌های پُرمایه و حکیمانه‌ای را در خود جای داده است که بررسی آنها در پرتو نظریۀ طرح‌واره‌های تصویری جانسون، سبب روشن‌شدن سازوکار انتقال مفاهیم انتزاعی به ادراک انسانی و پی‌بردن به معانی عمیق آنها خواهد شد. بر همین اساس، در پژوهش حاضر، مثل‌های سورۀ مبارکۀ بقره که سرشار از مفاهیم انتزاعی است، با استفاده از نظریۀ مذکور و با هدف تبیین شناختی مفاهیم به‌کاررفته در مثل‌ها، به روش توصیفی‌تحلیلی و با تکیه بر یافته‌های معناشناختی بررسی می‌شوند. نتایج حاصل از این مطالعه نشان می‌دهند طرح‌واره‌های حجمی بیشترین بسامد در میان انواع طرح‌واره‌ها را دارند که این امر با عینی‌سازی مفاهیم در مثل‌ها هماهنگی بیشتری دارد. همچنین، بسیاری از مفاهیم مهم قرآنی مانند هدایت، آخرت، دین، تقوی، آیه، صبر و ... در قالب طرحوارۀ حجمی آمده‌اند تا برای مخاطب محسوس و ملموس جلوه کنند و در دایرۀ فهم انسانی که به محسوسات تمایل دارد، بگنجند. مفاهیم انتزاعی در چهارچوب تجربیات حسی بیان شده‌اند؛ این تجربیات سبب می‌شوند معنای یک مفهوم خاص علاوه بر سطح واژگانی، در سطح گسترده‌تری درک شود که تجربۀ حسی خاص آن مفهوم را فرا می‌گیرد. م قرآنی مانند هدایت، آخرت، دین، تقوی، آیه، صبر و ... در قالب این نوع از طرح‌واره در راستای محسوس و ملموس شدن ذکر شده‌اند. تجربیات حسی که مفاهیم انتزاعی در پرتو آن‌ها بیان شده‌اند. همچنین مفاهیم در قالب یک طرح‌وارۀ خاص با کارکرد آن طرح‌واره اغلب هماهنگی دارند که این خود در مفهوم سازی و شناخت معنی مؤثر می‌باشد. https://nrgs.ui.ac.ir/article_27376_b8b67e72a9281bbb1c5d917ff25f1385.pdf

University of Isfahan Linguistic Research in the Holy Quran 2821-0735 11 1 2022 06 22 Rereading the quality of tenor in verbal metaphor and its reflection in the translation of Quranic بازخوانی کیفیت «جامع» در استعاره تبعیه(فعلیه) و بازتاب آن در ترجمه آیات قرآن 177 194 27375 10.22108/nrgs.2023.133082.1761 EN Behnam Farsi Assistant Professor of Yazd University, Yazd, Iran Journal Article 2022 04 24 One of the rhetorical representations employed in the Qur’an elaborately expressing certain concepts is metaphor. In the repertoire of metaphors, verbs containing extended metaphors are of special significance due to the complexities of discovering the intended meanings. The neglected issue regarding metaphor is the ‘common ground’ between a ‘tenor’ and a ‘vehicle’. Rhetoricians dealing with classifications of metaphors believe in a single type of association between ‘tenors’ and ‘vehicles’, but this seems to be subject to reconsideration. Using a descriptive-analytical method, the present study seeks to cast a new look at a special group of metaphorical expressions. To this end, the study illustrates the ‘common ground’ between the ‘tenor’ and ‘vehicle’ with a focus on collocations and substitutions, exploring their influence on the translation of Quranic verses with metaphorical concepts. The findings reveal that the ‘common ground’ in an extended metaphor is complex considering the functions of verbs in the conveyance of meanings, their relationships with other sentence components, as well as the differences between types of verbs in terms of grammatical persons, i.e., the first, second and third person. Such metaphors can be considered semi-fables in the Quran presenting more vivid imagery in its translation. یکی از جلوه‌های هنر بیانی در قرآن کریم، کاربردِ استعاره در تبیین مفاهیم است و از آن میان، استعارۀ تبعیه در فعل به دلیل وجود پیچیدگی‌های زیاد در مسیر کشف معنای مقصود، اهمیت خاصی دارد. مسئلۀ مهم مغفول‌مانده دربارۀ این نوع از استعاره، جامع مشترک میان مستعارٌله و مستعارمنه است. دانشمندان حوزۀ بلاغت در تقسیم‌بندی‌های خود، به وجود جامع مفرد میان طرفین استعاره قائل‌اند؛ اما ظاهراً این موضوع را می‌توان بازخوانی کرد و نگاهی نو به جامع استعارۀ تبعیه انداخت. این پژوهش بر آن است تا با استفاده از روش توصیفی‌تحلیلی پس از ذکر دیدگاه اندیشمندان حوزۀ بلاغت دربارۀ تقسیم‌بندی‌های استعاره براساس جامع، مفرد یا مرکب بودن وجه مشترک میان طرفین تشبیه را براساس محور همنشینی و جانشینی نمایان سازد و تأثیر آن را بر ترجمۀ آیات نشان دهد. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهند با توجه به عملکرد فعل در روند معنارسانی و ارتباطش با سایر الفاظِ کاربردی در جمله و نیز با توجه به تفاوت فعل «حاضر و غائب» در یک عبارت، جامع مشترک در استعارۀ تبعیه، مرکب است و می‌توان این نوع از استعاره‌ها را «شبه‌تمثیل» در نظر گرفت که این امر سبب می‌شود تصویرگری قرآن در ترجمۀ آیات نمود بهتری یابد. https://nrgs.ui.ac.ir/article_27375_8196fa04a94b23888b0c084162e3fdd0.pdf