University of Isfahan Linguistic Research in the Holy Quran 2821-0735 15 3 2026 09 23 A Linguistic Analysis of Intra-textual and Extra-textual Contextual Indicators of Quranic Verses in Critiquing Joseph Lumbard’s View on the Abrogation of Previous Religions تحلیل زبان‌شناختی قرائن درون‌متنی و برون‌متنی آیات قرآن در نقد دیدگاه جوزف لمبارد دربارۀ نسخ ادیان پیشین 93 108 30651 10.22108/nrgs.2026.146295.2081 EN Aliَ Banaeian Assistant Professor, Department of Quran and Hadith Sciences, Faculty of Theology and Ahl-al-Bayt (Prophet's Descendants) Studies, University of Isfahan, Isfahan, Iran Akram Mokhtari Ph. D. Student of Quran and Hadith Sciences, Faculty of Theology and Ahl-al-Bayt (Prophet's Descendants) Studies, University of Isfahan, Isfahan, Iran Journal Article 2025 08 19 Accurately comprehending the divine intent of the Holy Quran has always been a central concern for Islamic scholars. In this context, Joseph Lumbard—a convert to Islam and Quranic researcher—citing specific verses, has argued that Islam does not contradict the validity of previous religions, and that the emergence of Islam does not signify the termination of their validity. The objective of this research is to critique this perspective and demonstrate the abrogation of previous religions by relying on a systematic linguistic analysis, encompassing both intra-textual and extra-textual indicators. The research methodology employs a linguistic analysis of the verses cited by Lumbard, utilizing lexicography, syntactic and structural analysis, examination of intra-textual context, study of revelation occasions (Asbab al-Nuzul), intertextual references, and other extra-textual indicators. In this regard, through a precise examination of the lexical implications of phrases such as “confirming that which came before it” (musaddiqan lima bayna yadayhi) and “guardian over it” (muhayminan ‘alayhi), alongside the analysis of syntactic structures and the historical background of the revelations, it becomes evident that while the Holy Quran affirms the general principles of previous heavenly religions, it summons their followers to accept the new Sharia. The findings of this study not only challenge Lumbard’s viewpoint but also emphasize the necessity of a profound and comprehensive understanding of the Quran’s linguistic implications within the interpretive process. درک صحیح مراد الهی از آیات قرآن کریم همواره از دغدغه‌های محوری اندیشمندان اسلامی بوده است. در این میان، جوزف لمبارد - قرآن‌پژوه مسیحی مسلمان‌شده - با استناد به برخی از آیات، مدعی شده است که اسلام منافی اعتبار ادیان گذشته نیست و ظهور اسلام به معنای پایان‌یافتن اعتبار این ادیان نیست. هدف این پژوهش، نقد این دیدگاه و اثبات نسخ ادیان پیشین با تکیه بر تحلیل نظام‌مند زبان‌شناختی، اعم از قرائن درون‌متنی و برون‌متنی است. روش پژوهش، تحلیل زبان‌شناختی آیات مورد استناد لمبارد با بهره‌گیری از واژه‌شناسی، تحلیل نحوی و ساختاری، بررسی سیاق درون‌متنی، مطالعۀ شأن نزول، ارجاعات بینامتنی و سایر قرائن برون‌متنی است. در این راستا، با بررسی دقیق دلالت‌های واژگانی عبارت‌هایی همچون «مُصَدِّقًا لِّمَا بَیْنَ یَدَیْهِ» و «مُهَیْمِنًا عَلَیْهِ»، تحلیل ساختارهای نحوی و مطالعۀ زمینه‌های تاریخی نزول آیات، روشن می‌شود هرچند قرآن کریم کلیات ادیان آسمانی پیشین را تأیید می‌کند، پیروان این ادیان را به پذیرش شریعت جدید فرا می‌خواند. یافته‌های این پژوهش نه فقط دیدگاه لمبارد را به چالش می‌کشد، بلکه بر ضرورت فهم عمیق و همه‌جانبۀ دلالت‌های زبانی قرآن در فرایند تفسیر تأکید می‌کند. https://nrgs.ui.ac.ir/article_30651_0a42688c4c1bb91ca19f06798c1c6eb5.pdf