University of Isfahan Linguistic Research in the Holy Quran 2821-0735 10 1 2021 03 21 Critique of the translation of Surah Yusuf based on the situational context of the source text from Michael Halliday's point of view (Case study: Saffarzadeh and Ghorab translation) نقد ترجمة سورة یوسف براساس بافت موقعیتیِ متن مبدأ از دیدگاه مایکل هالیدی (برای نمونه، ترجمة صفارزاده و غراب) 135 152 25919 10.22108/nrgs.2021.127618.1630 EN Adel Mirzadeh PhD student in Arabic language and literature, kashan University, kashan, Iran Hosein Imanian Assistant Professor, Department of Arabic Language and Literature, kashan University, kashan, Iran Ali Bashiri Assistant Professor, Department of Arabic Language and Literature, kashan University, kashan, Iran Journal Article 2021 03 16 Surah Yusuf is one of the surahs of the Qur'an which has narrated the whole story of the Prophet Yusuf (pbuh) from the beginning to the end in a novel way. This surah was revealed at the end of the Meccan period when the pressure on the call to Islam reached its peak, and therefore, in a didactic way, it addressed the Prophet of Islam directly and all the believers indirectly. This paper attempts to examine the translation of parts of Surah Yusuf by using the theory of situational context in Halliday's systemic functional grammar and the need to pay attention to it in understanding the text and to find whether both translators were successfully translated the source text from Arabic to Farsi or not. Therefore, in the first step, we examine the elements of the Holliday situational context (field, mode and tenor) in the Arabic text of a part of the surah, then we point out the extent to which translators regard to this situational context in their translation. It seems that our translators in this article (Saffarzadeh and Ghorab) have paid less attention to this Arabic textual context, and have translated more by looking at the appearance of the text. Therefore, the reader of the Persian translation cannot be well aware of the ideational, interpersonal, and textual metafunction of the original language (Arabic) and the position of the actors in the story of Yusuf. سورة یوسف یکی از سوره‌های قرآن است که با شیوه‌ای بدیع، همة داستان یوسفِ پیامبر(ع) را از آغاز تا پایان گزارش کرده است. این سوره در پایان دورة مکّی نازل شد که فشار بر فراخوانی اسلام به اوج خود رسیده بود؛ ازاین‌رو، با شیوه‌ای تعلیمی - خطابی، پیامبر اسلام را مستقیم و همة مؤمنان را غیرمستقیم خطاب می‌کند. در این جستار، تلاش شده است با بهره‌گیری از نظریة بافت موقعیتی در دستور نقش‌گرای نظام‌مند هالیدی و لزوم توجه به آن در فهم متن، ترجمة خانم صفارزاده و آقای غراب از بخش‌هایی از سورة یوسف، بررسی و دریافته شود آیا آن دو مترجم در انتقال بافت موقعیتی متن زبان عربی به زبان فارسی، موفّق بوده‌اند یا خیر. در گام نخست، ارکان بافت موقعیتی هالیدی (گستره، منش و شیوة سخن) در متنِ عربی بخشی از سوره بررسی می‌شود، سپس به اندازة توجه مترجمان به این بافت موقعیتی اشاره می‌شود. ترجمه‌های مطالعه‌شدۀ این جستار، کمتر بر مبنای بافت موقعیتیِ متن عربی و بیشتر بر پایة نگاه به ظاهر آن بوده است؛ ازاین‌روست که خوانندة ترجمة فارسی نمی‌تواند به‌خوبی از نقش اندیشگانی، بینافردی و متنیِ زبان اصلی (عربی) و جایگاه عاملان گفتگو در داستان یوسف آگاه شود. https://nrgs.ui.ac.ir/article_25919_a4c865615156c7589c7b252693d4d57e.pdf