University of Isfahan Linguistic Research in the Holy Quran 2821-0735 7 2 2019 02 20 Reviewing and Analyzing the Conversations of Yousef (A.S) Surah in Quran Based on Grice Theory بررسی و تحلیل گفتگوهای سورۀیوسف(ع) در قرآن براساس نظریۀ گرایس 35 50 23503 10.22108/nrgs.2018.107513.1184 EN Zahra Rajabi Assistant Professor of Persian Language and Literature, University of Arak, Arak, Iran Journal Article 2017 10 26 Pragmatics is one of interdisciplinary knowledge that its purpose is to consider the mechanism of the relation of structure and elements of a text for better understanding of the process of semantic development and hidden meanings of it. Dialogue is one of the elements of any narrative text which plays a basic role in creating and transferring the meaning of the text. Accordingly, in this investigation the dialogues of Yousef (A.S) narrated in the Quran have been inspected by descriptive-analytical method based on Grice’s theory of rule conversation to understand how cooperative principal has been applied or flouted in this narrative and what the impact of these flouts on the generation of the narrative meaning is. The results of the research indicate that in 84 verses which including the element of conversation in this narrative, rule of conversation has been flouted 71 times by one or both sides of the dialogue. Maximum flouting is in the quantity principle with 34 cases and then in the quality principles with 17 cases and the relation and the manner with 8 cases. It was also found that much of the semantic burden of the narration and mental image resulted from the main characters in the reader’s view is subject to the intentional repetition of violations of the rules of conversation with particular motivations during the conversations. کاربردشناسی زبان، یکی از دانش‌های بین‌رشته‌ای است که هدف آن، تأمل و دقت در سازوکار رابطۀ ساختار و عناصر سازندۀیک متن برای درک بهتر چگونگی روند تکوین معنی و معانی نهفته در آن است. مکالمه و گفت‌وگو یکی از عناصر سازندۀ هر متن روایی است که در ایجاد و انتقال معنی متن نقش محوری دارد؛ ازاین‌رو در این پژوهش مکالمه‌های روایتیوسف(ع) در قرآن براساس نظریۀ قواعد مکالمۀ گرایس به روش توصیفی‌تحلیلی بررسی شده است تا به این پرسش‌ها پاسخ داده شود که در این روایت نحوۀ کاربرد و تخطی از اصول تعاون چگونه بوده است و اینکه این تخطی‌ها چه تأثیری در شکل‌گیری معنای این روایت دارند. نتایج حاصل از پژوهش نشان می‌دهد در 84 آیۀ متضمن عنصر گفتگو در این روایت، 71 نمونه نقض و تخطی از قواعد مکالمه ازسوییکیا هر دو طرف مکالمه دیده می‌شود. بیشترین تخطی در اصل کمیت با 34 نمونه و سپس در اصول کیفیت با 17 نمونه، ارتباط و شیوه با 8 نمونه است. همچنین مشخص شد بخش اعظم بار معنایی این روایت و تصویر ذهنی حاصل از شخصیت‌های اصلی آن در نظر خواننده وابسته به تکرار عامدانۀ نقض قواعد مکالمه با انگیزه‌های خاص در حینگفتگوها است. https://nrgs.ui.ac.ir/article_23503_a9f9f688ba26c1b381eed025b9d74bd4.pdf