University of Isfahan Linguistic Research in the Holy Quran 2821-0735 6 1 2017 03 21 Understanding the Concept of “Sultan” in the Holy Quran مفهوم شناسی واژه «سلطان» در قرآن کریم 109 132 21526 10.22108/nrgs.2017.21526 EN Karam Siyavoshi Associate Professor, Department of Theology, Faculty of Humanities, Bu Ali Sina University, Hamedan, Iran Ebrahim Vakil MA Graduate, Department of Theology, Faculty of Humanities, Bu Ali Sina University, Hamedan, Iran Journal Article 2015 04 27 Although some Koranic words are not considered strange, they need to be examined both accurately and comprehensively due to being used in meanings as well as different interpretations. The word “Sultan” is such a case. As the word has been used too times in the Koranic signs (37 times), there are disagreements about some uses of its concepts and interpretations (Nesa/53. Room/35. Qesas/35. Esra/86. Al-Rahman/33.Haqah/28-29). This research has examined literal meaning of Sultan based on lexicalists’ view, investigating the historical evolution of the word usage from the Pre-Islamic period up to the period when it was used as a nickname for specific emperors. Then different uses of the word in the Koranic signs have been discussed. Taking the critical approach into consideration, the interpreters’ views about the word meanings and senses have been compared.As a result, the word “Sultan” in the Holy Quran has been used within the two general areas of meaning: “argument” and “power”, each of which contains other relevant senses such “excuse and pretext”, “good excuse”, “miracle” as well as “any dominance, superiority, influence and freedom of action”. <br /><br /> Accordingly, the word meaning "sultan" in the Quran, in two general areas: "Argument" and "power" used in each of these two areas, other examples as "an excuse and a pretext", "reasonable excuse", "miracle "and" any dominance and superiority and influence and freedom of action. برخی از واژگان قرآن هرچند جزء واژگان غریب به ‌شمار نمی‌آیند، ضروری است به‌خاطر کاربرد در معانییا مصادیق گونه‌گون،بهصورتدقیق و جامع بررسی ‌شوند. واژۀ «سلطان» این‌گونه است. این واژه به سبب کثرت کاربرد در آیات قرآن (37 بار) دربارۀ مفهوم و مقصود آن در پاره‌ای از کاربردهایش (نک: نساء/53، روم/35، قصص/35، إسراء80/، الرّحمان33/، حاقه/28-29) اختلاف دیدگاه وجود دارد. در این پژوهش کوشش شده است، معنای لغوی سلطان بر اساس دیدگاه لغویان بازشناسی شود. سیر تاریخی کاربرد واژه سلطان از دوره پیش از اسلام تا زمان کاربرد آن به صورت لقب برای فرمانروایان بررسی شود و کاربردهای مختلف واژه «سلطان» در آیات قرآن بازکاوی و با رویکرد توصیفی- تحلیلی، دیدگاه‌های مفسران دربارۀ معانییا مصادیق مختلف این واژه در آیات قرآن، سنجیده شود. نتیجه آنکه واژه سلطان در قرآن کریم در دو حیطه کلی معنایی «برهان» و «قدرت» به کار رفته که هریک از این دو حیطه، مصادیق مرتبط دیگری را همچون «بهانه و دستاویز»، «عذر موجه»، «معجزه» و «هرگونه سلطه و برتری و نفوذگری و بسط ید» را دربرمی‌گیرد. https://nrgs.ui.ac.ir/article_21526_2012c0ce766b7b286c5b00bed7514add.pdf