University of Isfahan Linguistic Research in the Holy Quran 2821-0735 5 2 2016 09 22 The Linguistic Analysis of Lexical Collocation in the Holy Quran (Evidence from Surah “Isra, Kahf, Maryam, Taha”) واکاوی زبان‌شناختی باهم‌آیی واژگانی در قرآن مجید (شواهدی از سُوَر مبارکۀ اِسراء، کهف، مریم و طه) 33 58 21125 10.22108/nrgs.2016.21125 EN AbasAli Ahangar -Associate Professor, , University of Sistan and Baloochestan, Zahedan, Iran Azam Meykadeh PhD, Faculty of Human Sciences, University of Trbiat Modarres, Tehran, Iran Journal Article 2015 10 05 The arrangement of the words which tend to appear together is called collocation, playing a constructive role in forming the lexical system of languages. In the current research, it has been attempted to discuss the representation of collocation in the Holy Quran by the use of a corpus as big as 4 surahs  Isra, Kahf, Maryam, and Taha. The Quran is a book by the benefit of which all over the Islamic world has been awakened. Hence, such a holy book requires to be analyzed so that its mysteries will be uncovered for the Islamic Cognitions Followers. On the basis of 20 conceptual relations in this research, 17 numbers of which were observed in the investigated corpus, 397 collocations (the repeated samples are also counted) were extracted out of 454 signs which express the Holy Quran’s wide use of collocation to transfer the concepts of epistemic principles. In this study, clefting relations, collocation and contrast have the maximum appearance. Furthermore, the results showed that despite the variety of subjects as well as the gradual appearance of Quran, some of the collocations are observed in every part of Quran which deny the discontinuity of the Quran showing a continuous chain in the whole content of which the human being is guided. The identification and description of simple, multiple, unilateral, and bilateral collocation are the achievement of this study.         هم‌نشینی کلماتی که تمایل به ظاهرشدن در کنار یکدیگر دارند، فرایند باهم‌آیی نامیده می‌شود که نقش سازنده‌ای در شکل‌دهی نظام واژگانی زبان‌ها ایفا می‌کند. در پژوهش حاضر کوشش شده است تا در پیکره‌ای به وسعت چهار سورة متوالی اِسراء، کهف، مریم و طه، به بازنمایی باهم‌آیی‌ها در قرآن مجید پرداخته شود. کتابی که به برکت آن امروزه بیداری اسلامی در سراسر جهان گسترده شده است؛ لذا می‌طلبد که این مصحف شریف از ابعاد گوناگون واکاویده و اسرار آن بر ره‌پویان معارف اسلامی آشکار شود. بر مبنای 20 رابطة مفهومی معرفی‌شده در این پژوهش، که 17 رابطة آن در پیکرة بررسی‌شده مشاهده شد، 397 نمونه ترکیب باهم‌آیند (با احتساب نمونه‌های تکراری) از مجموع 454 آیه استخراج شد که بیانگر بهره‌گیری گستردة قرآن مجید از فرایند باهم‌آیی به‌منظور القاء و انتقال مفاهیم و اصول معرفتی است. در این جستار روابط اسنادی، باهم‌آیی و تقابل بیشترین میزان وقوع را به خود اختصاص داده است. افزون بر این، نتایج این پژوهش نشان داد که برخلاف تعدد و تنوع موضوعات و نزول تدریجی قرآن، برخی از ترکیبات باهم‌آیند در جزءجزء قرآن مشاهده می‌شود که نه تنها منقطع و گسسته‌بودن قرآن را تأیید نمی‌کند؛ بلکه حکایت از زنجیرة بهم‌پیوسته‌ای دارد که در کلّیت آن، امر هدایت بشریت نهفته است. شناسایی و توصیف باهم‌آیی‌های ساده و چندگانه، یک‌سویه و دوسویه و بافاصله و بی‌فاصله از دستاوردهای این پژوهش است. https://nrgs.ui.ac.ir/article_21125_71f1da08a1b082432c70fbd863629427.pdf