University of Isfahan Linguistic Research in the Holy Quran 2821-0735 2 2 2013 09 23 Criticism of Philologists Viewpoints about the Root of “kataba” ‎with Emphasis on its Quranic Application ‎ نقد آرای عالمان لغت ذیل مادّه «کتب» با استناد به کاربردهای قرآنی آن 71 92 17162 EN Ali Reza Fakhary Assistant professor, in Quran and Hadith ‎Sciences‎, the University of Allameh Tabatabaey Journal Article 2016 06 14 The delicacy and precision of understanding holy text is clear especially in this time with a long ‎distance from their establishment period, as a words meaning distinguished by their text ‎displacement, delicate attention to their applied meaning in the text production date is important ‎so that their popular meaning in the reciter period, were not adapted to the ancient text.‎ This fact must be noticed about the Quranic text and words. Because the first Arabic dictionary ‎was compiled 150 years earlier than revelations time and probability of meaning change and ‎semantic development in this period and after it, the‏ ‏serious attention to the Quranic application ‎as a principals and philologist opinions as an indicator has important role. This matter has been ‎emphasized because the probability of semantic development or decrease in the later centuries, so ‎the root “katab” as one of the most important Quranic keywords and its multidivertive role in ‎the different fields has been investigated to evaluate philologist opinions about the Quranic ‎concepts.‎ The investigation shows that, there is no adaption between the meaning reported by philology ‎with Quranic application, neglecting of the meaning of “kataba” according to its subject.‎The implied and relative meaning of this root also was neglected. These finding, was suspected us ‎of the reliance and authority to the philological viewpoint.‎   <em><span style="font-family: 'B Lotus'; font-size: 12pt; mso-ansi-font-size: 10.0pt; mso-bidi-language: FA; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: EN-US; mso-fareast-language: EN-US;" lang="FA" dir="RTL">ظرافت<br />و حساسیت فهمِ متون مقدس بویژه در عصری که با زمان پیداییِ آنها فاصله زیادی وجود<br />دارد، بر همگان روشن ‏است. از آنجایی که معنای کلمات به نسبت نوع حضور آنها در متن<br />رقم می‌خورد، توجه دقیق به معانی کاربردی واژه‌ها در ‏زمان تولید متن، ضروری است<br />تا احیاناً معانی رایج در عصر خواننده، به متن کهن تحمیل نگردد. این امر درباره<br />متن و ‏واژه‌های قرآن نیز صادق است. با توجه به فاصله زمانی حداقل صد و پنجاه ساله<br />اولین فرهنگنامه عربی با عصر نزول و ‏احتمال تحولات و تطورات معنایی در این بازه<br />زمانی و پس از آن، لزوم توجه جدی به کاربردهای قرآنی ـ در کنار آرای ‏فرهنگ‌نویسان<br />ـ برای دستیابی به معانی دقیق کلمات، امری است غیر قابل انکار. بنابر این،<br />کاربردهای قرآنی به عنوان ‏یک اصل و آرای اهل لغت به عنوان یک قرینه در کنار سایر<br />قرائن لحاظ می‌گردد. این تأکید بدان جهت است که هیچ ‏استبعادی وجود ندارد که توسعه<br />و کاهش معنایی در سده‌های بعدی واقع نشده باشد. از این رو، مادّه «کتب» به عنوان یکی<br />‏از مهمترین کلیدواژه‌های قرآنی و حضور چند وجهی آن در حوزه‌های مختلف، مسأله این<br />تحقیق قرار گرفته است تا صحت ‏و سقم آرای لغویون و میزان اعتماد به آنها در بازکاوی<br />مفاهیم قرآنی بیش از پیش آشکار گردد. ‏بررسی‌ها نشان از عدم انطباق معنای گزارش<br />شده از سوی فرهنگ‌نویسان با کاربردهای قرآنی، غفلت از توجه به معنای این ‏ماده<br />حَسَب مسندالیه و نیز بی‌توجهی به معنی ضمنی و نسبی در مقابل معنای اولیه و اصلی<br />دارد. این امر، اعتماد صرف به ‏قول لغوی و حجیت آن را محل تردید و مورد مناقشه<br />قرار می‌دهد</span></em> https://nrgs.ui.ac.ir/article_17162_b3b929b2d0cdd86deb7e0dd93c619a9c.pdf