University of Isfahan Linguistic Research in the Holy Quran 2821-0735 1 1 2012 03 20 Overview in Concept and Translation of Maa (that) in The Holy Quran بازنگری در مفهوم و ترجمه فارسی یکی از اسلوب‌های کاربرد «ما» در قرآن کریم 11 22 17140 EN Mohammadreza Ebne-al-rasul Assistant professor of Arabic language and litreratur deparment in university of Isfahan. Zahra Fazel M.A graduated of Arabic language and literature at university of Isfahan. Journal Article 2016 06 14 One of the most diverse and ambiguous and most widely used words in Arabic language is the word "Maa." One important type of this word is the “MaaMosoleh” or linked “Maa”.A sentence or semi sentence with name “Seleh” is used for disambiguation of this type of the word “Maa”, Sometimes the phrase “Seleh” or the phrase before the word “Maa” have similarities. For both of these phrases, the word “Maa” (or the pronoun which refers to it) plays one of the following four key roles: subjective, vice-subjective, objective and beginner. There are examples in Arabic literature like “FiheMaaFih” that the phrases on both sides of the word “Maa” are similar. The authors of this paper have named this kind of application of the word “Maa” as "OsloobMoadeleh” or equation style. Then, according to the Arabic grammar and rhetorical rules, the concept of this style has been revised.After reporting various translations for several examples of the usage of this style in the Quran, Hadith and literary texts, acceptable translations have been highlighted.   «ما» یکی از مبهم‌ترین و متنوع‌ترین و پرکاربردترین واژگان عربی است. یکی از انواع آن «ما» موصوله است که برای ابهام‌زدایی آن از جمله یا شبه جمله‌ای به عنوان صله استفاده می‌کنند. گاهی عبارت صله با عبارت قبل از «ما» شباهت داشته، «ما» یا ضمیر راجع به‌ آن برای هر دو عبارت، یکی از چهار نقش کلیدی: فاعلی، نائب فاعلی، مفعولی، یا مبتدایی را ایفا می‌کند. در این میان، نمونه‌‌هایی مثل «فیه ما فیه» وجود دارد که در آنها دو عبارت طرفین «ما» یکسان‌ است. نگارندگان در این مقاله ضمن نام‌گذاری چنین کاربردهایی به «اسلوب معادله»، با توجه به نکات دستوری و بلاغی، به بازنگری در مفهوم آن پرداخته و پس از گزارش ترجمه‌ نمونه‌هایی از آن در قرآن و حدیث و متون ادبی، ترجمه‌های قابل قبول را نمایانده‌اند. https://nrgs.ui.ac.ir/article_17140_f02fcf2054c78aab7569cb8416e415da.pdf